Begeisterung en het dilemma van Werelderfgoed Waddenzee

Hoe zorg je nu dat het Waddengebied profiteert van de Werelderfgoedstatus? Dat is de vraag die bestuurders, ambtenaren, VVV’s, Ecomare’s en vele anderen al sinds de erkenning bezighoudt. En daarbij geld een dilemma, zeg maar gerust een Duivels Dilemma.

 

Duivels Dilemma

Want als je meer mensen naar het gebied trekt, leidt dat volgens velen tot teloorgang van de natuur. En dat is nu ook weer niet de bedoeling. Maar wil je profiteren van de werelderfgoedstatus, dan ga je de waarde ervan communiceren, betrek je ‘m in de marketingactiviteiten en wil je daarmee dan toch weer zoveel mogelijk mensen bereiken, die zomaar eens het gebied kunnen gaan bezoeken.

 

Bovendien is het vergroten van het aantal bezoekers (of het meer spreiden over het jaar), van belang voor de ondernemers in het gebied. En op Texel leeft zo’n 80% van het toerisme. Op de andere eilanden is dat percentage nog hoger. Dus meer bezoekers heeft voor de toeristische sector ook zijn waarde.

 

Maar voor veel natuurbeschermers is dat een gruwel. En feitelijk ook voor de Werelderfgoedconventie die over de erkenningen gaat. Hun doelstelling is namelijk het instant houden van het gebied voor de volgende generatie. Kortom, voorkomen dat de heel bijzondere (natuur-)waarden van het gebied verloren gaan. Dus daar waar de erkenning toeristisch gezien meerwaarde biedt om meer mensen te trekken, is dit in strijd met de doelstellingen van de status. Voilà een dilemma.

 

En zie hier dan waarschijnlijk de belangrijkste reden waarom het niet lukt de meerwaarde van het werelderfgoed te benutten. Daar waar de ene kant vooral inzet op natuurbehoud, zet de ander in op meer economisch rendement. En het draait voor beiden dus om aantallen bezoekers. De een wil er meer, de ander juist minder. Daar gaan we dus niet zomaar uitkomen. En zo zullen vele goed bedoelde initiatieven waarschijnlijk al polderend in de mooie zachte modder van de Waddenzee belanden. Tenzij we gezamenlijk een ander doel kiezen: Begeisterung.

 

Begeisterung

En er is een gezamenlijk ander doel. Een manier om alle partijen dezelfde kant op te laten lopen en echt gebruik te maken van elkaars krachten. Een manier om wat er is te versterken met als uitkomst het instandhouden van het gebied.

 

In Duitsland hebben ze er een mooi woord voor: Begeisterung. Dat staat voor 'vervoering', 'enthousiasme', 'uitgelatenheid', 'extase', 'passie', hartstocht', bevlogenheid', 'uitbundigheid', 'verrukking', 'gedrevenheid', 'bezieling.

 

Stel nu dat je van al de bezoekers de begeisterung kunt verhogen. Dan weet je een ding: zij gaan het gebied koesteren. En wat men koestert wil men beschermen.

En het leuke van dit doel is dat het meetbaar is. Middels goed marktonderzoek kan onderzocht worden in welke mate men bevlogen is met de Waddenzee. Gezamenlijk kan je het doel stellen deze bevlogenheid binnen een bepaalde periode met een bepaald percentage te laten stijgen. En gezamenlijk kan hiervoor budget worden vrijgemaakt.

 

Het gaat dus niet om meer toeristen. Het gaat er niet om het Waddengebied ‘op de kaart te zetten’. Het gaat om het verhogen van de passie voor het gebied bij de 2 miljoen mensen die er al komen. Zodat zij zich als begeisterde ambassadeur inzetten voor behoud van een gebied dat men in de jaren ’70 nog wilde inpolderen.

 

En de ondernemers dan? Door gezamenlijk in te zetten op de begeisterung verhoog je de intensiteit van de ervaring in het gebied en dus de beleving. Een echt goed verhaal over de waddennatuur vergeet je nooit. Dat is van belang voor de ondernemers. Want zo binden zij hun gasten. Zo hebben zij nog meer diensten om aan te bieden. Bovendien gebeurt er al heel veel op dit gebied. En bedenken hoe je het samen beter kan doen is niet zo ingewikkeld.

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0